فرموده است كه روزه نوعى حبس و منع نفس است . . . * ( « فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ » ) * احقاف : 35 . اين صبر همان سعهء صدر و استقامت در راه حق است . * ( « وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ » ) * بقره : 177 . اصطبار : خويشتن را وادار كردن بصبر است * ( « فَاعْبُدْه وَاصْطَبِرْ لِعِبادَتِه » ) * مريم : 65 . مصابره : را غلبه در صبر گفته‌اند ( كشاف - اقرب ) * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصابِرُوا وَرابِطُوا وَاتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » ) * آل عمران : 200 . گفته‌اند : يعنى اى اهل ايمان در راه خدا صبر كنيد و بدشمنان در صبر بر جهاد غلبه كنيد و از آنها صابرتر باشيد و سرحدات خويش را حفظ كنيد بنا بر آنكه * ( « رابِطُوا » ) * بمعنى مرابطه باشد . ولى معنى جامع و واسع آيه در « ربط » گذشت . در تفسير عياشى از حضرت صادق عليه السّلام نقل است « . . . اصبروا على الفرائض و صابروا على المصائب و رابطوا على الائمّة » روايات ديگرى نيز در همان كتاب و مجمع و غيره نقل شده است . صبّار : مبالغه است بمعنى شديد الصبر . راغب گويد : آن به كسى گفته مىشود كه نوعى تكلَّف و مجاهدت ( در صبر ) داشته باشد . * ( « وَمَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ » ) * سباء : 19 . يعنى هر آنكه داراى مجاهدت در صبر و بسيار حقشناس باشد براى او در اين گفتار آيات و عبرتهائى است . اين كلمه چهار بار در قرآن آمده و همه در قالب آيهء فوق . * ( « وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ وَإِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ » بقره : 45 . * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ إِنَّ الله مَعَ الصَّابِرِينَ » ) * بقره : 153 . مراد از صبر خويشتن دارى است سبب توفيق دو چيز است : توجه به خدا